Forestière και Teba, δύο ιδιαίτερα σακάκια Δημοσιεύτηκε σε: Ενδύματα
Πολλές φορές, η χρηστικότητα κι η ευελιξία φαντάζουν ως προαπαιτούμενο, ώστε να ενταχθεί ένα ένδυμα στο σύμπαν του κλασικού στιλ. Άλλωστε, μόνο τυχαία δεν είναι η στρατιωτική καταγωγή των περισσότερων κομματιών που φιλοξενεί μια αντρική γκαρνταρόμπα.
Η καμπαρντίνα, το safari, τα παντελόνια gurkha και δεκάδες άλλα δοκιμάστηκαν πρώτα στα χαρακώματα, στις ζούγκλες, πάνω σε πολεμικά πλοία και μέσα σε μαχητικά αεροσκάφη πριν βρουν τον δρόμο για την πολιτική ζωή, τα γραφεία και τα εστιατόρια.
Το δεύτερο λίκνο του κλασικού στιλ είναι ο αθλητισμός, τον οποίο έχουμε να ευχαριστούμε για το παλτό polo, τα μποτάκια chukka και -σύμφωνα τουλάχιστον με μια εκδοχή- το σακάκι blazer.
Υπάρχει όμως και μια τρίτη «μήτρα»: το κυνήγι και το ψάρεμα. Δυο δραστηριότητες που ξεκίνησαν ως επιβεβλημένες ενέργειες εξασφάλισης τροφής κι εξελίχθηκαν, για τους περισσότερους, σε χόμπι.
Το κυνήγι βρίσκεται, λοιπόν, πίσω από τα δυο ξεχωριστά σακάκια για τα οποία θα μιλήσουμε σήμερα, το Forestière και το Teba. Το πρώτο μάς έρχεται από τη Γαλλία και το δεύτερο από την Ισπανία. Ας τα δούμε αναλυτικά.
Το «αρχιτεκτονικό» Forestière
Ήταν το 1947, όταν ο Ελβετός αρχιτέκτονας Charles-Édouard Jeanneret-Gris -γνωστός ως “Le Corbusier”- περνούσε την πόρτα του Arnys στο Παρίσι για να ζητήσει από τον Léon Grimbert να του ράψει ένα σακάκι. Ο πρωτοπόρος του κινήματος του μοντερνισμού αρχιτέκτονας, αναζητούσε ένα σακάκι το οποίο δεν θα περιόριζε τις κινήσεις του. Συγκεκριμένα, δεν θα «σουρώνουν» τα μανίκια, κάθε φορά που θα σήκωνε τα χέρια του για να γράψει στον μαυροπίνακα ή να σχεδιάσει στο χαρτί.
Για να δημιουργήσει το σακάκι του εκλεκτού πελάτη του, ο Léon Grimbert άντλησε έμπνευση απ’ τα σακάκια που φορούσαν οι θηροφύλακες της επαρχίας Sologne, γνωστή ως Forestière (σε ελεύθερη μετάφραση «δασικό»).
Για τα μανίκια (manche pivot), ο Γάλλος ράφτης εμπνεύστηκε από τον τρόπο που ράβονται τα ιαπωνικά κιμονό. Σ’ αντίθεση με τη βρετανική ραπτική που θέλει την καβαδούρα στενή, οι Ιάπωνες στα κιμονό τους την κάνουν εξαιρετικά φαρδιά. Μ’ αυτόν τον τρόπο, με την κίνηση των χεριών, τα μανίκια δεν «σκαρφαλώνουν» προς τη μασχάλη.
Η εφαρμογή του σακακιού που δημιούργησε είναι πολύ χαλαρή, αφήνοντας το σώμα ελεύθερο. Οι εξωτερικές τσέπες (patched pockets) είναι τρεις, για εύκολη πρόσβαση. Το κούμπωμά του, δε, φτάνει στον λαιμό, χάρη στον -χωρίς πέτα- γιακά (band collar ή όπως λέμε στην Ελλάδα, «Μάο») και κλείνει ερμητικά με μεταλλικά κουμπιά, τα οποία έφεραν το έμβλημα του Arnys.
Το Forestière που ράφτηκε για τον Le Corbusier ήταν από μαύρο βαμβακερό κοτλέ ύφασμα, με μαύρη μεταξωτή φόδρα και γρήγορα έγινε εξαιρετικά δημοφιλές στο Παρίσι και σήμα κατατεθέν για το Arnys, το οποίο πρέπει να πούλησε χιλιάδες κομμάτια.
Κυκλοφόρησε σε ό,τι ύφασμα μπορείτε να φανταστείτε και σε δεκάδες παραλλαγές: Από καλοκαιρινές εκδοχές σε λινό και χειμωνιάτικες μ’ επιπλέον επένδυση, μέχρι και σε μορφή επίσημου dinner jacket.
Βλέπετε, το Forestière υιοθετήθηκε κι αγαπήθηκε πολύ από τους Γάλλους διανοούμενους και καλλιτέχνες που αναζητούσαν κάτι διαφορετικό, ευκολοφόρετο και «αντισυμβατικό». Αυτό παραμένει μέχρι σήμερα: Ένα λειτουργικό σακάκι, που αποτελεί μια εξαιρετική επιλογή για όποιον αναζητά κάτι διαφορετικό από το κλασικό navy blazer.
Πλέον, το Arnys έχει περάσει στα χέρια του ομίλου LVMH κι έχει ενταχθεί στην μάρκα Berluti η οποία έχει επεκτείνει τις δραστηριότητες της. Eκτός από τα παραδοσιακά υποδήματα που κατασκεύαζε στην αρχή της πορείας της, σήμερα προσφέρει μια πλήρη γκάμα ανδρικών ρούχων κι αξεσουάρ. Στην Berluti, λοιπόν, μπορείτε να βρείτε σύγχρονα Forestière. Aν θέλετε αυθεντικό του Arnys, θα πρέπει να κάνετε ενδελεχή έρευνα στα vintage.
Το αριστοκρατικό Teba
Σχετικά με την προέλευση του Teba το διαδίκτυο -τι περίεργο- διαφωνεί. Ορισμένοι υποστηρίζουν ότι δημιουργήθηκε στη Savile Row, για λογαριασμό του βασιλιά της Ισπανίας Αλφόνσο ΙΓ’ και άλλοι ότι ράφτηκε για πρώτη φορά από τα χέρια της μοδίστρας Maria Sorreluz Múgica στην επαρχία Zarautz της Ισπανίας. Ο γράφων, ενστικτωδώς, θα προτιμήσει τη δεύτερη εκδοχή.
Ο θρύλος υποστηρίζει ότι τη δεκαετία του 1920 ο Carlos Alfonso de Mitjans, 21ος κόμης της Τέμπα απευθύνθηκε στη Maria Sorreluz, ώστε να του ράψει ένα κυνηγητικό σακάκι, παρόμοιο με ένα που του είχε κάνει δώρο ο βασιλιάς Αλφόνσο ΙΓ’. Της ζήτησε ένα ελαφρύ σακάκι, το οποίο να μην περιορίζει τους αγκώνες όταν ασχολείται με το αγαπημένο του χόμπι: τη σκοποβολή περιστεριών.
Η Ισπανίδα μοδίστρα δημιούργησε ένα μονόπετο σακάκι χωρίς εσωτερική στήριξη από καναβάτσα, δίχως βάτες και με μανσέτα πουκαμίσου, η οποία κλείνει μ’ ένα κουμπί, σ’ αντίθεση με την ανοιχτή απερτούρα των κλασικών σακακιών.
Επιπλέον, η Sorreluz ένωσε το κολάρο («κράνος» το λένε ορισμένοι Έλληνες ράφτες) με τα πέτα, χωρίς να κάνει την εγκοπή που διαθέτει ο κλασικός γιακάς (notched lapel) των μονόπετων σακακιών. Αυτό το στοιχείο είναι και το πιο χαρακτηριστικό του σακακιού Teba, καθώς η γραμμή του κολάρου ακολουθεί ουσιαστικά αυτή των πέτων.
Όπως το Forestière, έτσι και το Teba έχει τρεις εξωτερικές (patched) τσέπες, μόνο που στο ισπανικό σακάκι οι δυο τσέπες της μέσης διαθέτουν καπάκια ώστε να προφυλάσσουν καλύτερα τα φυσίγγια. Φέρει συνήθως τρία κουμπιά, αλλά υπάρχουν κι εκδοχές με τέσσερα, πέντε ακόμη και εννιά.
Το 1943, ο κόμης της Τέμπα, ενθουσιασμένος από την άνεση που του προσέφερε το σακάκι που του έφτιαξε η Sorreluz, χάρη στο οποίο κέρδισε πολλούς σκοπευτικούς διαγωνισμούς, ζήτησε από τον διάσημο κατασκευαστή πουκαμίσων της Βαρκελώνης, Bel y Cia να του ράψει αρκετά αντίγραφα. Κι έτσι, το εν λόγω σακάκι κέρδισε μεγάλη δημοσιότητα κι απέκτησε το όνομά του.
Παραδοσιακά, τα χρώματα με τα οποία ήταν διαθέσιμο το Teba, ήταν μπεζ και πράσινο (τα πιο συνηθισμένα στο κυνήγι), αλλά με την έκρηξη της ζήτησης, αυξήθηκε κι η ποικιλία.
Αρχικά, ήταν φτιαγμένο με μάλλινο ύφασμα. Στις μέρες μας, μπορεί να εντοπιστεί σε βαμβάκι, λινό ακόμη και tweed που ταιριάζει ιστορικά με τον κυνηγετικό χαρακτήρα του.
Το Teba, όπως ακριβώς και το Forestière, αποτελεί μια εξαιρετική εναλλακτική πρόταση για τον άντρα που έχει συμπληρώσει τη συλλογή του με κλασικά σακάκια κι αναζητά κάτι διαφορετικό, casual και ευκολοφόρετο.
Στην αγορά κυκλοφορούν πολλά έτοιμα Teba, σε διάφορες ποιότητες, συνεπώς δεν θα δυσκολευτείτε να βρείτε κάποιο που να σας ταιριάζει. Αν σας ενδιαφέρει η αυθεντικότητα, η Bel y Cia τα φτιάχνει ακόμη με τον παραδοσιακό τρόπο, όπως και πολλοί άλλοι Ισπανοί ράφτες που ειδικεύονται στο είδος.
Αν, λοιπόν, βαρεθήκατε τα κλασικά σακάκια, το γαλλικό Forestière και το ισπανικό Teba μπορούν ν’ αποτελέσουν σημαντικές προσθήκες στην γκαρνταρόμπα σας, προσφέροντας casual επιλογές που δεν υπολείπονται σε κομψότητα, πρακτικότητα κι ευελιξία. Καλό κυνήγι!