«Στιλ είναι το ταλέντο να εφαρμόζεις τις γνώσεις που αποκτάς» Δημοσιεύτηκε σε: Δημιουργοί
Το όνομα του Γερμανού συγγραφέα Bernhard Roetzel είναι αρκετά γνωστό στη χώρα μας. Το βιβλίο του “Gentleman: A Timeless Guide to Fashion” κυκλοφόρησε το 1999. Η δεύτερη αναθεωρημένη έκδοσή του ήταν αυτή που μεταφράστηκε στα Ελληνικά και εκδόθηκε από την Γ.Κ. Ελευθερουδάκης το 2009 με τον τίτλο «Gentleman: Ο οδηγός του ανδρικού στυλ». Ένα βιβλίο-σημείο αναφοράς για εκατοντάδες άντρες που διψούσαν για γνώσεις σχετικά με το κλασικό στιλ στην εκδοτική της Ελλάδας-σε ό,τι αφορά το συγκεκριμένο αντικείμενο.
Η πρώτη επικοινωνία μου με τον κ. Roetzel έγινε όταν τον προσέγγισα εξερευνώντας την πιθανότητα να μιλήσει στο πλαίσιο του πρώτου ClassiCon που διοργάνωσα τον Οκτώβριο του 2023. Αυτό δεν κατέστη δυνατό, όμως διατηρήσαμε επαφή τους επόμενους μήνες καθώς μου έκανε εντύπωση η ευγένεια, η ταπεινοφροσύνη και η διάθεσή του να μεταδώσει τις γνώσεις του σε όσους τις ζητήσουν.
Η παρακάτω συνέντευξη πραγματοποιήθηκε μέσω e-mail και εύχομαι η επόμενη να γίνει δια ζώσης ενώπιον ελληνικού κοινού.
![](https://monopeto.gr/wp-content/uploads/2024/06/DSC03845-683x1024.jpg)
Ζούμε σε μια «δικτατορία» του casual και του αθλητικού ντυσίματος, υπάρχει μέλλον για το κλασικό ανδρικό στιλ;
Ναι, νομίζω ότι υπάρχει. Το casual έχει επικρατήσει ως κυρίαρχο αντρικό ντύσιμο από τη δεκαετία του 1990, υπάρχουν όμως άντρες που έχουν παραμείνει πιστοί στο κλασικό στιλ. Τόσο σε επίσημες περιστάσεις, όσο και στην «εκτός καθηκόντων» καθημερινότητά τους.
Κατά τη γνώμη σας, το Made-To-Measure θα υπερκεράσει το επί παραγγελία ένδυμα;
Για την πλειοψηφία, το έτοιμο ένδυμα (Ready-To-Wear) αποτελεί την πρώτη επιλογή. Τώρα ανάμεσα σ’ αυτούς που προτιμούν μια πιο προσωπική, εξατομικευμένη ένδυση, το Made-To-Measure παραμένει κορυφαία επιλογή και αυτό για τρεις λόγους: Πρώτον, είναι πιο φτηνό (σ.σ. από το bespoke). Δεύτερον, είναι πιο εύκολο στο να ελέγξεις το τελικό προϊόν γιατί στις περισσότερες περιπτώσεις ξέρεις εξ’ αρχής πώς θα είναι. Τρίτον, γιατί το επί παραγγελία απαιτεί από τον ενδιαφερόμενο πολλές αποφάσεις μέχρι την ολοκλήρωσή του, μια διαδικασία δύσκολη που πολλούς άντρες τους φοβίζει.
Βρετανία και Ιταλία είναι οι ηγέτιδες δυνάμεις στο κλασικό στιλ. Μπορεί η κεντρική και η ανατολική Ευρώπη να μπουν στο παιχνίδι;
Δεν νομίζω ότι οι ράφτες της κεντρικής και της ανατολικής Ευρώπης έχουν να προσφέρουν κάτι νέο. Αλλά δεν είναι και υποχρεωμένοι να το κάνουν. Μπορεί η Savile Row να επηρεάστηκε στο παρελθόν από Ούγγρους και Τσέχους ράφτες, όμως η Αγγλία παρέμεινε το νούμερο ένα μέχρι το 1980. Ήταν τότε που η Ιταλία πήρε τα ηνία, αρχικά στις ΗΠΑ και την Ευρώπη και έπειτα επεκτάθηκε παγκοσμίως. Οι ράφτες της κεντρικής και της ανατολικής Ευρώπης προσπάθησαν να αντιγράψουν τους Ιταλούς για πολλά χρόνια. Νομίζω ότι πρέπει να επικεντρωθούν στη δική τους παράδοση, η οποία βρίσκεται κάπου μεταξύ της αγγλικής και της ιταλικής σχολής.
![](https://monopeto.gr/wp-content/uploads/2024/06/DSC03864-683x1024.jpg)
Χρειαζόμαστε περισσότερους νέους ράφτες και τι μπορεί να κάνει η Ε.Ε. γι’ αυτό;
Θεωρώ ότι η Ε.Ε. πρέπει να μείνει μακριά από την τέχνη της ραπτικής. Ο καταναλωτής είναι αυτός που καθορίζει τη ζήτηση. Εμείς ως δημοσιογράφοι μπορούμε να τροφοδοτήσουμε το ενδιαφέρον του κοινού αλλά στο τέλος της ημέρας, απλά θα πρέπει περισσότεροι άντρες να ράβουν επί παραγγελία ώστε να καταστεί ένα ραφείο κερδοφόρο.
Είναι το κλασικό στιλ μια απάντηση στη fast fashion;
Το κλασικό στιλ δεν απευθυνόταν ποτέ στη μαζική αγορά. Όταν όλοι φορούσαν κοστούμια, γραβάτες και καπέλα ήταν λόγω της μόδας της εποχής, όχι επειδή ήταν «κλασικό» με την έννοια ότι είχε διατηρηθεί από το παρελθόν. Η fast fashion γεννήθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα ως αποτέλεσμα της βιομηχανοποίησης και από τότε δεν σταμάτησε ποτέ. Τότε, η εργατική τάξη αγόραζε φτηνές πολύχρωμες μπαντάνες, βαμμένες με χημικά. Σήμερα αγοράζει άλλα πράγματα, αλλά η ιδέα παραμένει η ίδια.
![](https://monopeto.gr/wp-content/uploads/2024/06/DSC03869-683x1024.jpg)
Τι είναι στιλ και πώς μπορεί κάποιος να το αποκτήσει;
Το στιλ, ειδικότερα το κλασικό, είναι κάτι που κατακτάς. Είναι η ικανότητα να επιλέγεις ενδύματα βάσει των αρχών που διαμορφώθηκαν το 1930 και έκτοτε επικαιροποιούνται. Αυτό που αποκαλούμε «κλασικό» σήμερα ήταν η μόδα της εποχής. Προσωπικό στιλ είναι η ικανότητα ή το ταλέντο να εφαρμόζεις τις γνώσεις που αποκτάς μ’ έναν τρόπο που θα προκαλέσει τον θαυμασμό των άλλων. Αυτό προϋποθέτει μια κατανόηση των χρωμάτων και των αναλογιών, αλλά και την αφομοίωση πολλών πληροφοριών. Απαιτείται χρόνος για να αποκτήσεις όλες αυτές τις γνώσεις, είναι όμως πιο εύκολο να μάθεις για το κλασικό στιλ από το ν’ αναπτύξεις άλλες δεξιότητες, όπως για παράδειγμα να μάθεις να παίζεις ένα μουσικό όργανο!
Ας υποθέσουμε ότι χάνατε όλα τα ρούχα και τα υποδήματά σας, ποια θα ήταν τα πρώτα κομμάτια που θα αποκτούσατε ξανά ώστε να χτίσετε μια κλασική γκαρνταρόμπα;
• Ένα tweed σακάκι και ένα γκρι παντελόνι από ύφασμα cavalry twill.
• Δέκα γαλάζια πουκάμισα από βαμβακερό oxford ύφασμα, κάποια με ρίγες και καρό.
• Πέντε λευκά πουκάμισα.
• Μια σκούρα μπλε πλεκτή και μια μπορντό μάλλινη πλεκτή γραβάτα.
• Ένα λευκό λινό μαντιλάκι για το πέτο.
• Ένα μεσαίο γκρι three-piece κοστούμι, μονόπετο.
• Ένα σκούρο μπλε κοστούμι από serge ύφασμα με σταυρωτό σακάκι.
• Τρία ζευγάρια παπούτσια: Μαύρα cap toe οxfords, καφέ suede οxfords και σκούρα καφέ loafer.
• Ένα σκούρο μπλε σακάκι Teba από μαλλί jersey.
• Ένα βαμβακερό παντελόνι chino.
• Ένα σκούρο μπλε μάλλινο πουλόβερ με «V».
• 12 ζευγάρια σκούρες γκρι, ψηλές μέχρι το γόνατο, κάλτσες από μαλλί.
• Μια καμπαρτίνα από βρετανικό βαμβάκι.
Αυτή τη στιγμή δουλεύετε κάποιο καινούργιο βιβλίο;
Ναι, έναν οδηγό πάνω σε Γερμανούς και Αυστριακούς bespoke δημιουργούς.