Ώρα για στιλ

Ώρα για στιλ

Αφού ξεκαθαρίσουμε ότι δεν είμαστε ειδικοί στα ρολόγια και ότι δε διαθέτουμε τις απαραίτητες γνώσεις για να είμαστε σε θέση να αναλύσουμε τους πολύπλοκους μηχανισμούς που πολλά από αυτά διαθέτουν, παραθέτουμε την προσπάθεια του Μονόπετου να βάλει τα πράγματα σε μια σειρά όσον αφορά αυτό το αγαπημένο αντρικό αξεσουάρ.

Όπως και δεκάδες άλλα στοιχεία της καθημερινότητάς μας γενικά και του κλασικού ανδρικού στιλ ειδικότερα, το ρολόι χειρός γεννήθηκε στα χαρακώματα. Μέχρι τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο τα ρολόγια χειρός ήταν γυναικεία υπόθεση. Ουδείς αναγνωρισμένος ωρολογοποιός διανοούταν να βάλει το όνομά του στο καντράν ενός ανδρικού ρολογιού χειρός. Οι άντρες φορούσαν ρολόγια τσέπης, φυλαγμένα ζεστά και ασφαλή στο αριστερό τσεπάκι του γιλέκου τους, μακριά από αδιάκριτα βλέμματα, και κουμπωμένα σε αλυσίδα για προστασία από τους επιδέξιους «πορτοφολάδες».

Waltham και Elgin
Δύο ρολόγια του Α’ ΠΠ. Αριστερά, της γερμανικής Waltham και δεξιά, της βρετανικής Elgin, το οποίο ουσιαστικά είναι ένα ρολόι τσέπης φορεμένο σε ένα δερμάτινο λουράκι. Και τα δύο με μεταλλικά ελάσματα στο καντράν για προστασία

Τα πρώτα ανδρικά ρολόγια χειρός τοποθετήθηκαν στους καρπούς των βρετανών αξιωματικών κατά τον πόλεμο των Μπόερς το 1880. Οι αξιωματικοί της Γηραιάς Αλβιώνας έπρεπε να δίνουν παραγγέλματα με σφυρίχτρα, ενώ την ίδια ώρα έπρεπε να κρατούν το ρολόι τσέπης αλλά και το όπλο ή το σπαθί τους στα χέρια. Εφόσον μιλάμε για τρία αντικείμενα και μόνο δύο χέρια, η δυσκολία είναι ευκόλως αντιληπτή. Το ρολόι καρπού έλυσε αυτό το πρόβλημα, αλλά δεν κατάφερε αμέσως να καθιερωθεί πέραν των θεάτρων επιχειρήσεων, καθώς το ρολόι τσέπης ήταν η πρώτη επιλογή για τους περισσότερους άντρες. Αυτό άλλαξε μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Οι μάχες χαρακωμάτων και η ανάγκη για απόλυτο συγχρονισμό των επιθέσεων ουσιαστικά επέβαλαν τη χρήση του ρολογιού χειρός τόσο από τους αξιωματικούς όσο και από τους στρατιώτες. Το βρετανικό υπουργείο πολέμου χορήγησε σε όλους από ένα. Με το πέρας του πολέμου και την επιστροφή των αντρών από την κόλαση των χαρακωμάτων και του αερίου μουστάρδας, το ρολόι χειρός καθιερώθηκε, και μέσα σε ελάχιστα χρόνια έβαλε τα ρολόγια τσέπης στο χρονοντούλαπο της ιστορίας. Το 1930 πωλούταν μόλις ένα ρολόι τσέπης ανά πενήντα ρολόγια χειρός.

Οι κατηγορίες

Τα ρολόγια χειρός χωρίζονται σε δύο μεγάλες κατηγορίες: τα μηχανικά και τα Quartz. Τα ρολόγια με μηχανισμό Quartz (δηλαδή με χαλαζία) χρησιμοποιούν την ιδιότητα του ορυκτού να πάλλεται με συχνότητα 32.768 κύκλους ανά δευτερόλεπτο όταν το διαπερνά ηλεκτρικό ρεύμα. Στις ημέρες μας είναι μακράν ο πιο συνηθισμένος και οικονομικός μηχανισμός για την κατασκευή ρολογιών, αλλά και ο πιο ακριβής τρόπος που έχουμε ανακαλύψει για να μετράμε την ώρα. Τα ρολόγια με μηχανισμό Quartz δεν έχουν σε τίποτα να ζηλέψουν από τα μηχανοκίνητα αδέρφια τους όταν μιλάμε για ακριβή μέτρηση του χρόνου.